Gezin en wonen

Feestdagen en festivals

Verkeer en links rijden

Hikikomori

Naamgeving en namen

Trouwen

Alcohol en dronkenschap

Zelfdodingen in Japan
Aanspreekvormen Overlijden en begraven Yakuza
Kleding in Japan Giri Pachinko
Werk en bedrijf Lotsbestemming, lot en noodlot Leeftijd en verjaardag in Japan

Klik hier, als links het navigatiemenu ontbreekt.


Kleding in Japan

Geschiedenis
Volgens de oude Chinese annalen uit de 3e eeuw n. C. droegen de Japanners slechts grote stukken stof waarin een gat voor het hoofd was gemaakt. Daarna moet men er iets geciviliseerder uit hebben gezien want er zijn kleifiguren gevonden uit de 3e tot 7e eeuw en die tonen kledingstukken bestaande uit 2 delen, zowel bij de mannen (een broek en een soort hes) als bij de vrouwen (rok met een hes). Beiden hadden ook een band om als een riem.
Met de komst van het boeddhisme en met het aanhalen van de contacten met China, zien we ook dat men in Japan kleding van de Chinese Tang (dynastie) gaat dragen.
In de Heiantijd (ong. 800-1200) als het hofleven een zeer kunstzinnige vorm gaat aannemen, dragen de vrouwen verschillende zijden (kimonoachtige) kleden over elkaar heen, men noemt dit 'junihitoŽ'. In de Kamakura-periode (ong. 1200-1300) gingen de mensen thuis 'kosode' dragen, aanvankelijk als een soort onderkleding maar dit ontwikkelde zich in de Muromachi-periode (ong. 1100-1573) tot formele buitenkleding. Deze kleding werd, met enige veranderingen in de loop van de tijd, de huidige kimono. De kimono werd standaardkleding in de Azuchi-Momoyama-periode (1574-1600) en de 'obi', de huidige brede ceintuur, deed zijn intrede vanuit Korea, maar de 'obi' begon als een soort koord, die een aantal keren rond het lichaam werd gewikkeld. Er waren ook al verschillende patronen op de kimono's.

Eizan kimono

Kimonodracht in de 19e eeuw
(ukiyo-e van Eizan)

In de Edo-periode (1602-1867) verdwenen de patronen van de kimono's en werden de 'obi' breder. Dan volgt de Meiji-periode waarin de kimono standaardkleding wordt en ook als formele kleding geaccepteerd wordt. De daarop volgende TaishŰ-periode (begin 20ste eeuw), als de invloed van het Westen, na de openstelling van Japan, groter wordt, raakt men ook geÔnteresseerd in de Westerse kleding, maar tot de Tweede Wereldoorlog blijft de kimono de standaarddracht. Na de Tweede Wereldoorlog verdwijnt de kimono meer en meer. Nu ziet men oudere vrouwen nog kimono's dragen op straat en de jonge vrouwen soms tijdens speciale dagen, zoals bij het trouwen, Nieuwjaarsdag, Meerderjarigheidsdag e.d. maar dit wordt wel steeds minder. De echte zijden kimono's zijn erg duur (duizenden euro's) en om die reden worden ze wel gehuurd als er een nodig is voor een speciale gelegenheid. Tegenwoordig ziet men veel de kunststof kimono's (veelal polyester) voor bijv. dagelijks gebruik, die veel goedkoper zijn (vanaf 50 euro). Hier hoeft geen grote obi bij gebruikt te worden maar volstaat een smal ceintuur. Bij het aantrekken van een dergelijke kimono gaat eerst de rechterkant over het lichaam en daarna wordt de linkerkant over de rechterkant getrokken. De ceintuur wordt dubbel geknoopt en zodanig gedraaid dat de knoop op de rug komt te zitten. Dit geldt voor vrouwen en voor mannen. Ook mannen droegen vroeger kimono's, die vrijwel gelijk waren aan die van de vrouwen, behoudens de kleurstelling en motief. Mannen droegen meestal donkere kimono's waarbij de ceremoniŽle kimono's vaak versierd waren met het familiewapen.
Ki-mono betekent overigens "draag-ding", dus iets dat men draagt.

Modern Japan

kimono


In het huidige Japan ziet men bijna uitsluitend de westerse kleding. Bijna overal is de traditionele Japanse kledij vervangen door de westerse pakken, jurken en de moderne jeugd-outfit. Een enkele keer ziet men nog wel eens vrouwen in een kimono over straat lopen maar dit wordt steeds zeldzamer.
Alleen bij speciale gelegenheden worden tegenwoordig nog kimono's gedragen, zoals bij het trouwen en andere speciale dagen, zoals bijvoorbeeld tijdens een bezoek aan een shintoheiligdom op een van de feestdagen. Zie hiervoor ook de pagina's in de fotogalerij bij Japanners in formele kleding.
Bij een trouwfeest kunnen de vrouwelijke gasten een kimono dragen terwijl de bruid een speciale trouwkimono, de uchikake, draagt. De bruidegom draagt dan ook een kimono, die donker gekleurd is. Hij draagt dit over een soort vest, de 'haori' en over een broek, de 'hakama'.

bruid en bruidegom

bruid en bruidegom

Mannen ziet men nauwelijks nog in een kimono lopen, wel nog in een yukata. Bijv. in badplaatsen of in plaatsen met een onsen, lopen mannen en vrouwen grote delen van de dag in een yukata. In een minshuku, met veelal een gemeenschappelijke eetzaal, kan men dan ook veel van de gasten zien eten, gekleed in een yukata.

Een grote groep mannen behoort bij de 'sarariiman'. Dit is de grote groep die op kantoor werkt en allemaal gelijk gekleed gaan in een grijs pak, wit overhemd, stropdas en een colbertjasje. Het is over het algemeen niet gepast om op een andere wijze gekleed te gaan, een wit overhemd met een 'beschaafde' stropdas is een must. Onlangs is wel een soort campagne gevoerd om het colbert uit te laten en de stropdas af te doen i.v.m. het hoge energieverbruik door de noodzakelijke airco's in de Japanse zomer. Premier Koizumi gaf hiertoe het goede voorbeeld.

De kleding van de vrouwen is in onze ogen wat 'stijlvoller' dan bij ons en ook de kleding van de jeugd is, afgezien van eventuele verplichte schooluniformen, wat stijlvoller. De bij ons populaire 'blote navels' zijn in Japan nauwelijks te zien. Daar tegenover staat een groep jeugd, die wat provocerend modern gekleed kan gaan en dan veelal op zondag in de parken of winkelstraten in Tokyo.

Voor meer en gedetailleerde informatie over de kimono, zie de pagina kimono

Yukata

yukata

Kinderen in de yukata, klaar voor het O-bon festival.

yukatapatroon

Een typisch yukata patroon


De yukata is eveneens een typisch Japans kledingstuk dat in principe na het bad wordt aangetrokken, maar ook gewoon als men lekker relaxed thuis zit. 's Zomers gaat men ook vaak naar buiten in een yukata, bijv. bij festiviteiten of in kuuroorden (plaatsen met heetwaterbronnen). Het is eigenlijk een zeer informele zomer kimono.
Het woord yukata is afgeleid van "yu" dat "bad" betekent en "katabira" dat "onderkleding" betekent. De "yukatabira" werd uiteindelijk yukata.
De yukata is een eenvoudig soort kimono, gemaakt van katoen en veelal heeft het indigo-blauwe patronen gedrukt op een witte ondergrond. De yukata's voor mannen zijn veelal bedrukt met geometrische patronen. Hoewel de yukata voor vrouwen ook dit soort patronen kent, zijn er ook wel met motieven als bloemen. Met een smalle ceintuur, die meestal bij vrouwen nog wat breder blijft, wordt de yukata dicht gehouden.

zori

zori

geta

geta

Bij het aantrekken van de yukata wordt eerst de rechterkant over het lichaam getrokken. Daarna de linkerkant over de rechterkant. Dit geldt zowel voor vrouwen als voor mannen. De smalle ceintuur wordt dan dubbel geknoopt en tenslotte wordt het ceintuur zodanig gedraaid dat de knoop op de rug komt te zitten. Bij de yukata draagt men, net als bij de kimono, geta of zori aan de voeten (tegenwoordig zijn dit meestal zori, geta ziet men nog wel bij geisha's die een kimono dragen). De laatste tijd worden ook wel badslippers gedragen onder een yukata, maar meestal door kinderen.

In veel ryokans en hotels ligt een yukata klaar op de kamer van de gast. Men kan deze gebruiken voor het baden maar ook tijdens het eten. Het is niet de bedoeling om deze mee naar huis te nemen.

Voor verkoop van kimono's en yukata's, zie de adressenlijst.


Links


Deze pagina is een onderdeel van Uchiyama's website over Japan
terug naar begin